آرشیو دسته بندی: اصالت محتوا و C2PA

یک عکس در فید شما پخش می‌شود؛ صحنه‌ای عجیب، غیرمنتظره، شاید هم باورنکردنی. اولین واکنش خیلی‌ها این است: «این واقعی است یا با هوش مصنوعی ساخته شده؟» جواب معمول هم یک ابزار «تشخیص هوش مصنوعی» است که قرار است با نگاه‌کردن به پیکسل‌ها حدس بزند. اما صنعت عکاسی، دوربین‌سازی و پلتفرم‌های بزرگ چند سالی است […]

وقتی می‌گویند یک عکس «شناسنامهٔ محتوا» دارد، پشت این جمله یک زنجیرهٔ فنی نسبتاً ساده خوابیده: یک امضای رمزنگاری‌شده، یک مانیفست که تاریخچهٔ فایل را نگه می‌دارد، و یک زنجیره از دستگاه‌ها و نرم‌افزارهایی که هرکدام مهر خودشان را می‌زنند. نیازی نیست رمزنگار باشید تا این را بفهمید؛ کل مکانیزم را می‌شود در چند قدم […]

فرض کنید یک عکس با دوربینی که از C2PA پشتیبانی می‌کند گرفته شده، شناسنامهٔ محتوا هم دارد، همه‌چیز درست است. حالا همان عکس را کسی اسکرین‌شات می‌گیرد، یا در یک اپ ناشناخته دوباره ذخیره می‌کند، یا در جایی آپلود می‌کند که متادیتا را حذف می‌کند. نتیجه چه می‌شود؟ شناسنامه از بین می‌رود. این شکنندگی، شاید […]

تا امروز، چسباندن شناسنامهٔ محتوا به یک فایل بیشتر یک انتخاب صنعتی بوده؛ کاری که دوربین‌سازها، پلتفرم‌ها و شرکت‌های هوش مصنوعی داوطلبانه انجام می‌دهند. اما یک تاریخ مشخص در تقویم اروپا این موضوع را از حالت انتخابی خارج می‌کند: ۲ آگوست ۲۰۲۶. از این تاریخ، مادهٔ ۵۰ قانون هوش مصنوعی اتحادیهٔ اروپا الزامی می‌شود و […]

وقتی بحث بر سر اصالت یک عکس یا ویدیوی خبری داغ می‌شود، اولین جایی که باید سراغش رفت یک پلتفرم یا یک سرویس بررسی نیست؛ خودِ دستگاهی است که فایل را ساخته. استاندارد C2PA (مخفف Coalition for Content Provenance and Authenticity) از همین‌جا آغاز می‌شود: یک امضای رمزنگاری‌شده به‌همراه تاریخچهٔ ساخت و ویرایش فایل، از […]

امضا شدن یک فایل در لحظهٔ ضبط تنها نیمی از مسیر است؛ نیمهٔ دیگر به این برمی‌گردد که وقتی همان فایل وارد یک شبکهٔ اجتماعی یا شبکهٔ توزیع محتوا می‌شود، چه اتفاقی برایش می‌افتد. شناسنامهٔ محتوا (Content Credentials) که استاندارد C2PA تعریف کرده، اگر در همان مسیر آپلود، فشرده‌سازی و توزیع از بین برود، دیگر […]