چه اطلاعاتی را هرگز به هوش مصنوعی ندهیم

وقتی با هوش مصنوعی صحبت می‌کنید، انگار با یک دفترچهٔ یادداشت حرف می‌زنید. ولی این دفترچه به یک شرکت دیگر وصل است. باید بدانید چه چیزی را در این دفترچه ننویسید.

چرا این موضوع مهم است

متنی که شما تایپ می‌کنید، به سرورهای شرکت سازندهٔ هوش مصنوعی می‌رود. بعضی از این شرکت‌ها بخشی از گفتگوها را نگه می‌دارند. دلیلش معمولاً بهبود سرویس است؛ متن شما ممکن است برای آموزش یا بررسی کیفیت استفاده شود. شما نمی‌دانید این متن دقیقاً کجا ذخیره می‌شود و چه کسی به آن دسترسی دارد.

اگر تازه شروع کرده‌اید و هنوز با قوانین پایهٔ ایمنی آشنا نیستید، بهتر است اول نقشهٔ راه قدم صفر (mrchatgpt.org/roadmap-step-zero) را بخوانید. آنجا قوانین اولیه را ساده توضیح داده‌ایم.

جدول: چه چیزی بگویم، چه چیزی نگویم

چرا «با احتیاط» یعنی چه

بعضی اطلاعات به‌تنهایی خطرناک نیستند. مثلاً پرسیدن دربارهٔ یک بیماری، بدون گفتن نام و آدرس شما، معمولاً مشکلی ندارد. خطر وقتی شروع می‌شود که اطلاعات را به هم وصل کنید. اسم کامل، به‌علاوهٔ بیماری، به‌علاوهٔ شهر محل زندگی، یک پروندهٔ کامل از شما می‌سازد. همین ترکیب است که باید مراقبش باشید.

یک قانون ساده

اگر چیزی را روی یک کاغذ ننویسید که ممکن است دست غریبه بیفتد، آن را هم به هوش مصنوعی ندهید.

چند نکتهٔ عملی

• قبل از کپی کردن یک متن طولانی در هوش مصنوعی، آن را یک بار بخوانید. شاید شمارهٔ کارت یا رمز داخلش باشد.
• اگر برای کار از هوش مصنوعی استفاده می‌کنید، نام مشتری‌ها را با حرف اول یا یک اسم فرضی جایگزین کنید.
• عکس اسکن‌شدهٔ مدارک هویتی را هرگز آپلود نکنید، حتی برای «فقط ترجمه کردن».
• اگر شک دارید یک اطلاعات حساس است یا نه، فرض کنید حساس است.

جمع‌بندی

• رمز عبور، شمارهٔ کارت و کد ملی را هرگز تایپ نکنید.
• اطلاعات پزشکی و کاری را با احتیاط و بدون نام کامل به کار ببرید.
• یک سؤال عمومی، بدون نام و آدرس، معمولاً بی‌خطر است.