شهریور
برنامه نویسی
راهاندازی محیط کار: گیت، ترمینال و اولین پروژه
قبل از اینکه بتوانید با کمکِ هوش مصنوعی نرمافزار بسازید، به چند ابزارِ پایه نیاز دارید: یک پنجرهٔ ترمینال برای دادنِ دستور، سیستمِ گیت برای نگهداریِ نسخههای مختلفِ کد، و یک پوشه برای اولین پروژهتان. این مقاله فرض میکند تا حالا هیچکدامِ اینها را باز نکردهاید و قدمبهقدم، از صفر، همه چیز را راه میاندازد.
لیست مطالب
ترمینال چیست
ترمینال یک پنجره است که بهجای کلیککردن روی آیکونها، با تایپکردنِ دستور به کامپیوتر میگویید چه کاری انجام دهد. ترسناک بهنظر میرسد، ولی در عمل چند دستورِ ساده کفایت میکند تا شروع کنید.
- روی مک: کلیدهای Command + Space را بزنید، عبارتِ «Terminal» را تایپ کنید و اینتر بزنید
- روی ویندوز: در منوی استارت عبارتِ «PowerShell» یا «Terminal» را جستوجو کنید و آن را باز کنید
- وقتی پنجره باز شد، یک خطِ متنی میبینید که منتظرِ دستورِ شماست؛ همینجا تایپ میکنید و اینتر میزنید
چند دستورِ پایه که باید بلد باشید
پیش از هر چیز، این چند دستور را یاد بگیرید. آنها را همین حالا در ترمینالِ خودتان امتحان کنید.
| کاری که میخواهید انجام دهید | دستور روی مک و لینوکس | دستور روی ویندوز (PowerShell) |
|---|---|---|
| ببینید الان کجا هستید | pwd | pwd |
| فهرستِ فایلها و پوشههای اینجا | ls | dir |
| رفتن به یک پوشهٔ دیگر | cd نامپوشه | cd نامپوشه |
| ساختنِ یک پوشهٔ جدید | mkdir نامپوشه | mkdir نامپوشه |
نکته: در دستورِ cd، اگر میخواهید به یک پوشه بالاتر برگردید، از cd .. استفاده کنید.
چرا اصلاً باید گیت را یاد بگیرید
شاید فکر کنید گیت فقط برایِ تیمهایی است که چند نفر روی یک پروژه کار میکنند. ولی حتی وقتی تنها هستید، گیت یک شبکهٔ ایمنی است. فرض کنید یک ابزارِ هوش مصنوعی یک تغییرِ بزرگ در کدتان میدهد و بعد متوجه میشوید نتیجه خراب شده؛ اگر گیت داشته باشید، میتوانید با یک دستورِ ساده به نسخهٔ قبل از آن تغییر برگردید. بدونِ گیت، تنها راهِ شما امیدواربودن به این است که یک نسخهٔ پشتیبان جایی نگه داشته باشید. به همین دلیل، یادگیریِ گیت پیش از شروعِ هر پروژهٔ جدی، سرمایهگذاریِ کوچکی است که بعداً چند بار جواب میدهد.
نصبِ گیت
گیت ابزاری است که تاریخچهٔ تغییراتِ پروژهتان را نگه میدارد؛ یعنی اگر چیزی خراب شد، میتوانید به نسخهٔ قبلی برگردید.
- روی مک، اگر گیت از قبل نصب نباشد، اولین باری که دستورِ
gitرا بزنید، سیستم خودش پیشنهادِ نصب میدهد؛ آن را تأیید کنید - روی ویندوز، به سایتِ رسمیِ گیت بروید، نصبکنندهٔ ویندوز را دانلود کنید و مراحلِ نصب را با تنظیماتِ پیشفرض جلو ببرید
- بعد از نصب، در ترمینال تایپ کنید
git --version؛ اگر یک شمارهنسخه دیدید، یعنی نصب موفق بوده - یکبار برای همیشه نام و ایمیلِ خودتان را به گیت معرفی کنید تا هر تغییری با نامِ شما ثبت شود
git config --global user.name "نام شما"
git config --global user.email "[email protected]"
ساختنِ اولین پروژه
حالا وقتِ آن رسیده که اولین پوشهٔ پروژه را بسازید و آن را به گیت معرفی کنید.
- در ترمینال، به پوشهای بروید که میخواهید پروژهتان آنجا باشد، مثلاً دسکتاپ
- یک پوشهٔ جدید برای پروژه بسازید و وارد آن شوید
- دستورِ راهاندازیِ گیت را در همان پوشه اجرا کنید تا گیت شروع به ردگیریِ تغییرات کند
- یک فایلِ ساده بسازید، مثلاً یک فایلِ متنی با نامِ
readme.txt، و چیزی کوتاه در آن بنویسید - تغییرات را به گیت اعلام کنید و اولین «کامیت» (ثبتِ نسخه) را بسازید
mkdir اولین-پروژه
cd اولین-پروژه
git init
echo "این اولین پروژه من است" > readme.txt
git add .
git commit -m "اولین کامیت"
اگر بعدِ اجرای این دستورها پیامی دربارهٔ ثبتِ موفقِ تغییرات دیدید، یعنی همه چیز درست پیش رفته؛ همین الان اولین پروژهٔ خودتان را با موفقیت راه انداختهاید.
حالا چه
از اینجا به بعد، همین پوشه محلی است که میتوانید یک ابزارِ هوش مصنوعیِ کدنویسی را در آن اجرا کنید و از آن بخواهید فایل بسازد یا تغییر دهد. هر چه با دستورهای پایهای ترمینال و گیت راحتتر شوید، همراهی با چنین ابزارهایی هم طبیعیتر پیش میرود. اگر میخواهید بدانید قدمِ بعدی در مسیرِ یادگیری چیست، نقشهٔ راهِ برنامهنویسی با هوش مصنوعی ترتیبِ پیشنهادیِ موضوعات را نشان میدهد؛ و اگر مسیرِ مشخصِ وایب کدینگ برایتان جذابتر است، نقشهٔ راهِ وایب کدینگ را هم ببینید.
جمعبندی
- ترمینال فقط یک پنجرهٔ متنی برای دادنِ دستور است؛ با چند دستورِ ساده مثلِ pwd، ls و cd شروع کنید
- گیت را نصب و معرفیِ نام و ایمیلِ خودتان را یکبار برای همیشه انجام دهید
- هر پروژهٔ جدید را با
git initشروع کنید تا از همان اول تاریخچهٔ تغییرات ثبت شود - اولین کامیت، هر چقدر هم ساده، نشان میدهد که محیطِ کار درست راهاندازی شده است
- این پایه، همان چیزی است که هر ابزارِ هوش مصنوعیِ کدنویسی روی آن کار میکند؛ بدونِ آن، نمیتوان جلوتر رفت
