اولین پیام؛ دقیقاً چه بنویسیم

⏱ زمان مطالعه: حدود ۳ دقیقه

حساب کاربری ساخته‌اید. صفحه باز است. یک جای خالی جلوی شماست که منتظر پیام شماست. حالا چه بنویسیم؟ خیلی‌ها همین‌جا می‌مانند، چون نمی‌دانند چطور شروع کنند. این مقاله دقیقاً همین را نشان می‌دهد.

یک پیام خوب از چه چیزی تشکیل شده؟

یک پیام خوب سه چیز را روشن می‌کند. اول، چه می‌خواهید. دوم، برای چه کاری می‌خواهید. سوم، چه‌قدر جزئیات لازم دارید. لازم نیست این سه چیز را با کلمات رسمی بنویسید. کافی است طوری بنویسید که انگار دارید برای یک دوست توضیح می‌دهید.

اولین پیام؛ دقیقاً چه بنویسیم

مثال: بد در برابر خوب

موقعیت پیام ضعیف پیام خوب
می‌خواهید متن پیامک تبریک بنویسید پیامک تبریک بنویس یک پیامک تبریک تولد برای مادرم بنویس؛ کوتاه باشد و گرم، نه رسمی
می‌خواهید یک نامهٔ اداری را بفهمید این چیه؟ این نامه از ادارهٔ برق آمده. به زبان ساده بگو چه می‌خواهد و چه کاری باید بکنم
می‌خواهید دستور غذا بگیرید غذا بگو با تخم‌مرغ و گوجه و نان، یک غذای ساده برای شام بگو که پانزده دقیقه‌ای آماده شود

در ستون «پیام ضعیف»، دستیار هوش مصنوعی نمی‌داند دقیقاً چه می‌خواهید. مجبور می‌شود حدس بزند. گاهی حدسش درست است، گاهی نه. در ستون «پیام خوب»، همه‌چیز روشن است: موضوع، هدف، و حتی سطح جزئیات.

چند نکتهٔ کوچک که فرق بزرگی می‌سازد

  • زبان خودتان را بنویسید. اگر عادت دارید محاوره‌ای صحبت کنید، همان‌طور بنویسید. دستیار فارسی محاوره‌ای را هم می‌فهمد.
  • اگر جواب کوتاه می‌خواهید، بگویید. مثلاً بنویسید «در دو خط جواب بده». اگر نگویید، ممکن است جواب خیلی طولانی شود.
  • اگر برای کار خاصی می‌خواهید، آن را نام ببرید. مثلاً «برای گفتن به همسایه» یا «برای گذاشتن زیر عکس اینستاگرام».
  • نگران اشتباه تایپی نباشید. دستیار هوش مصنوعی معمولاً منظور شما را حتی با غلط املایی می‌فهمد.

یک مثال کامل

فرض کنید می‌خواهید به صاحب‌خانه پیام بدهید که تعمیرکار بیاید. به‌جای نوشتن «پیام به صاحب‌خانه»، بنویسید:

یک پیام مؤدبانه برای صاحب‌خانه‌ام بنویس که شیر آشپزخانه چکه می‌کند و باید تعمیرکار بفرستد. کوتاه باشد.

این پیام همه‌چیز را روشن می‌کند: چه کسی، چه مشکلی، چه لحنی، و چه‌قدر طولانی.

چند سناریوی روزمرهٔ دیگر

برای اینکه دستتان کاملاً بیاید، چند مثال دیگر از زندگی روزمره می‌آوریم. هرکدام را می‌توانید همین حالا امتحان کنید.

  • می‌خواهید یک توضیح ساده برای بچه‌تان دربارهٔ یک موضوع علمی بنویسید. بگویید: «برای یک بچهٔ هفت‌ساله توضیح بده که چرا آسمان آبی است. خیلی ساده و کوتاه.»
  • می‌خواهید یک متن انگلیسی را بفهمید. بگویید: «این متن انگلیسی را به فارسی سادهٔ روزمره ترجمه کن، نه ادبی.» و متن را زیرش بگذارید.
  • می‌خواهید برای مصاحبهٔ کاری آماده شوید. بگویید: «چند سؤالی که ممکن است در مصاحبهٔ کاری فروشندگی از من بپرسند را بنویس.»

در هر سه مثال، یک الگوی تکراری می‌بینید: موضوع مشخص، مخاطب یا هدف مشخص، و طول جواب مشخص. همین سه چیز کافی است.

وقتی جواب اول کامل نبود

گاهی حتی با یک پیام خوب، جواب اول دقیقاً چیزی نیست که می‌خواستید. اشکالی ندارد. می‌توانید همان‌جا بنویسید چه چیزی را می‌خواهید عوض شود، مثلاً «کوتاه‌ترش کن» یا «لحنش را گرم‌تر کن». دستیار هوش مصنوعی جواب قبلی را به خاطر دارد و آن را اصلاح می‌کند. این شبیه وقتی است که به خیاط می‌گویید آستین را کمی کوتاه‌تر کند؛ نیازی نیست از اول لباس جدید بدوزد.

اگر هنوز مطمئن نیستید از کجا شروع کنید، نقشهٔ راه شروع از صفر قدم‌های قبل از این مرحله را هم توضیح داده است.

جمع‌بندی

  • در پیام خود بگویید چه می‌خواهید، برای چه کاری، و چه‌قدر جزئیات.
  • مانند صحبت با یک دوست بنویسید؛ نیازی به زبان رسمی نیست.
  • هرچه پیام روشن‌تر باشد، جواب بهتری می‌گیرید.
(0 رأی)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *