سونی میوزیک و وارنر چاپل، دو غول صنعت موسیقی جهان، آنتروپیک را به دزدیدن دهها هزار اثر موسیقی برای آموزش هوش مصنوعی کلود متهم کردهاند؛ پروندهای که میتواند میلیاردها دلار برای این شرکت هزینه داشته باشد.

لیست مطالب
۱. چه اتفاقی افتاده است؟
روز جمعه، ۲۹ اوت ۲۰۲۶، دو شرکت بزرگ نشر موسیقی یعنی سونی میوزیک پابلیشینگ و وارنر چاپل موزیک، به همراه چند ناشر دیگر، در دادگاه فدرال ناحیهی شمالی کالیفرنیا شکایتی رسمی علیه شرکت آنتروپیک ثبت کردند. این دادخواست علاوه بر خود شرکت، مستقیماً داریو آمودی، مدیرعامل آنتروپیک، و بنجامین مان، یکی از بنیانگذاران، را هم بهعنوان متهم نام برده است. به گفتهی شاکیان، این پرونده یکی از «بزرگترین و آشکارترین موارد دزدی مالکیت معنوی در تاریخ» صنعت موسیقی است.
خبرگزاریهای معتبر فناوری از جمله TechCrunch و Axios این خبر را همان روز پوشش دادند و آن را در ادامهی فهرست بلندبالای پروندههای حقوقی آنتروپیک در حوزهی کپیرایت قرار دادند. برای آشنایی بیشتر با ماهیت این شرکت و رقابتش با سایر آزمایشگاههای هوش مصنوعی، میتوانید به مقالهی آنتروپیک در برابر OpenAI چیست در سایت ما سر بزنید.
۲. چه کسانی این شکایت را ثبت کردهاند؟
شاکیان اصلی این پرونده سونی میوزیک پابلیشینگ (SMP) و وارنر چاپل موزیک (WCM) هستند؛ دو شرکتی که مدیریت حق نشر بخش بزرگی از ترانههای محبوب جهان را بر عهده دارند. این دو شرکت پیشتر هم در پروندههای مشابه علیه سایر شرکتهای هوش مصنوعی فعال بودهاند، اما این بار هدف اصلیشان مستقیماً آنتروپیک و مدل کلود است.
وکلای این پرونده در متن دادخواست نوشتهاند که آنتروپیک نهتنها از دانلود غیرقانونی آگاه بوده، بلکه حتی پس از هشدارهای قبلی و دعاوی مشابه، همچنان به این روند ادامه داده است. این ادعا اگر در دادگاه اثبات شود، میتواند وضعیت حقوقی شرکت را بهطور قابلتوجهی سختتر کند.
۳. ادعای اصلی: دزدی اینترنتی و تورنت
مهمترین بخش این دادخواست به روش جمعآوری داده برای آموزش کلود برمیگردد. شاکیان مدعی هستند که کارکنان آنتروپیک از سرویسهای اشتراک فایل مانند Library Genesis و Pirate Library Mirror استفاده کردهاند تا میلیونها نسخه از کتابهای حاوی اشعار و نت موسیقی را از طریق تورنت دانلود کنند. این روش، برخلاف خرید مجوز رسمی یا استفاده از منابع در دسترس عموم، مستقیماً محتوای دارای کپیرایت را بدون اجازهی صاحبان اثر تصاحب میکند.
افزون بر این، دادخواست میگوید آنتروپیک متن ترانهها را از پلتفرمهای دارای مجوز رسمی مانند MusixMatch و LyricFind هم استخراج کرده و در این فرآیند، اطلاعات مدیریت کپیرایت (مثل نام نویسنده و ناشر اصلی اثر) را از دادهها حذف یا تغییر داده تا ردیابی منبع دشوارتر شود. حذف این اطلاعات طبق قانون آمریکا خود یک تخلف جداگانه محسوب میشود و جریمهی مستقلی دارد.
شاکیان همچنین ادعا میکنند که مدل کلود، با وجود محدودیتهای اعمالشده پس از پروندههای قبلی، همچنان قادر است متن دقیق این ترانهها را بازتولید کند و این محدودیتها را میتوان بهسادگی با «دوباره پرامپتنویسی» دور زد. اگر میخواهید بدانید نوشتن یک پرامپت دقیق چه تفاوتی در خروجی هوش مصنوعی ایجاد میکند، مقالهی آموزش نوشتن پرامپت برای مبتدیها میتواند مفید باشد.

آثار موسیقی نامبردهشده در شکایت
در میان آثاری که در متن دادخواست به آنها اشاره شده، میتوان به ترانههای شناختهشدهای مانند «Ain’t No Mountain High Enough»، «All I Want for Christmas is You»، «Eye of the Tiger»، «Livin’ On a Prayer»، «September»، «Hallelujah»، «Uptown Funk» و حتی «Paper Rings» از تیلور سوییفت اشاره کرد. حضور چنین آثار پرفروش و شناختهشدهای در فهرست دادخواست، بخشی از استراتژی حقوقی شاکیان برای نشاندادن مقیاس گستردهی این تخلف ادعایی است.
۴. میزان خسارت درخواستی چقدر است؟
طبق قوانین کپیرایت آمریکا، هر اثری که بهصورت عمدی نقض شده باشد میتواند تا سقف ۱۵۰ هزار دلار غرامت داشته باشد. علاوه بر این، برای هر مورد حذف یا تغییر اطلاعات مدیریت کپیرایت، تا ۲۵ هزار دلار جریمهی جداگانه هم در نظر گرفته شده است. با توجه به اینکه دادخواست از «دهها هزار» اثر موسیقی صحبت میکند، مجموع خسارت درخواستی بهراحتی میتواند به رقمی چند میلیارد دلاری برسد؛ هرچند وکلای پرونده هنوز رقم دقیق و نهایی را اعلام نکردهاند.
این دادخواست بر پایهی چهار محور حقوقی اصلی بنا شده است: نقض مستقیم کپیرایت از طریق دانلود تورنت توسط همهی متهمان، مشارکت در نقض کپیرایت بهطور مشخص توسط آمودی و مان، نقض مستقیم کپیرایت توسط خود شرکت آنتروپیک، و در نهایت حذف یا تغییر اطلاعات مدیریت کپیرایت. هر یک از این محورها بهطور جداگانه در دادگاه بررسی خواهد شد.
۵. پیشینهی دعاوی مشابه علیه آنتروپیک
این اولین باری نیست که آنتروپیک با اتهام دزدی داده برای آموزش هوش مصنوعی روبهرو میشود. در پروندهی معروف Bartz v. Anthropic، قاضی حکم داد که استفاده از آثار دارای کپیرایت برای آموزش مدل زبانی بهخودیخود میتواند قانونی باشد، اما بهدستآوردن آن آثار از طریق دزدی اینترنتی غیرقانونی است. در نهایت آنتروپیک مجبور شد ۱.۵ میلیارد دلار غرامت به نویسندگان بپردازد؛ یکی از بزرگترین تسویههای تاریخ صنعت نشر در حوزهی کپیرایت.
پیش از آن، از سال ۲۰۲۳ شرکتهای یونیورسال میوزیک، کنکورد و ABKCO هم دعوایی مشابه را علیه آنتروپیک دنبال میکردند که در ژانویهی ۲۰۲۶ به بیش از ۲۰ هزار اثر و خواستهی حدود ۳ میلیارد دلاری گسترش یافت. در ماه مارس هم شرکت BMG با ۴۹۳ اثر موسیقی وارد میدان شد، و در همین ماه اوت، Round Hill Music هم پروندهی جداگانهای علیه این شرکت باز کرد. بهاینترتیب، شکایت تازهی سونی و وارنر چاپل، تازهترین حلقه از زنجیرهای طولانی از دعاوی حقوقی است که صنعت موسیقی علیه آنتروپیک به راه انداخته است.
موضوع منابع داده و محدودیتهای فنی مدلهای زبانی، یکی از بحثبرانگیزترین جنبههای توسعهی هوش مصنوعی امروز است. اگر به جنبههای فنی و محدودیتهای واقعی این فناوری علاقه دارید، مقالهی پتانسیل و محدودیتهای واقعی هوش مصنوعی را در سایت ما بخوانید.

۶. واکنش آنتروپیک و وضعیت فعلی کلود
تا لحظهی انتشار این خبر، آنتروپیک هیچ واکنش رسمی به این شکایت نداده و طبق گزارش TechCrunch، این شرکت پیش از انتشار خبر در دسترس رسانهها نبوده است. با این حال، با توجه به سابقهی پروندههای قبلی، احتمال میرود آنتروپیک همان مسیر قبلی را دنبال کند: نخست دفاع حقوقی، و در صورت لزوم، مصالحه و پرداخت غرامت مانند آنچه در پروندهی نویسندگان رخ داد.
در همین حال، آنتروپیک در ماههای اخیر روی گسترش کاربردهای کلود در حوزههای دیگری مانند علوم و پزشکی هم متمرکز بوده و همزمان با افزایش رقابت با سایر شرکتهای بزرگ هوش مصنوعی، سعی کرده تصویر مسئولانهتری از خود ارائه دهد. این تناقض میان ادعای مسئولیتپذیری و اتهامات مکرر نقض کپیرایت، یکی از نکاتی است که منتقدان بارها به آن اشاره کردهاند.
۷. این پرونده چه معنایی برای کل صنعت هوش مصنوعی دارد؟
کارشناسان حقوقی معتقدند نتیجهی این پرونده میتواند الگویی برای کل صنعت هوش مصنوعی بسازد. تقریباً همهی مدلهای زبانی بزرگ امروزی، از جمله رقبای کلود، برای آموزش خود به حجم عظیمی از متنهای موجود در اینترنت وابستهاند و مرز میان «استفادهی منصفانه» (fair use) و «دزدی داده» هنوز بهطور کامل در قوانین آمریکا روشن نشده است. هر رأی جدید در این زمینه میتواند مسیر توسعهی مدلهای آینده را تغییر دهد.
برای کسبوکارهایی که از ابزارهای هوش مصنوعی مانند کلود یا چتجیپیتی استفاده میکنند، این نوع پروندهها یادآوری مهمی است که فناوری هرچقدر هم پیشرفته باشد، همچنان در چارچوب قوانین موجود عمل میکند. برای درک بهتر اهمیت هوش مصنوعی در فضای کسبوکار امروز، مقالهی چرا هوش مصنوعی برای کسبوکارها مهم است را از دست ندهید. همچنین برای مقایسهی رویکرد شرکتهای مختلف هوش مصنوعی در برابر یکدیگر، نگاهی به مقالهی چتجیپیتی در برابر دیپسیک بیندازید.
۸. آیا این پرونده روی توسعهدهندگان و کاربران عادی هم تأثیر دارد؟
در کوتاهمدت، بعید است کاربران عادی کلود تغییری محسوس در عملکرد این ابزار احساس کنند؛ اما در بلندمدت، این نوع پروندهها میتواند شرکتهای هوش مصنوعی را وادار کند محدودیتهای سختگیرانهتری روی خروجی مدلها اعمال کنند تا از بازتولید محتوای دارای کپیرایت جلوگیری شود. این موضوع بهویژه برای توسعهدهندگانی که از هوش مصنوعی برای تولید محتوا استفاده میکنند اهمیت دارد. اگر به تفاوت میان کار واقعی توسعهدهندگان انسانی و خروجی خودکار هوش مصنوعی علاقه دارید، مقالهی توهم هوش مصنوعی؛ توسعهدهندهی تنها در برابر مهندس واقعی دیدگاه جالبی ارائه میدهد.
پرسشهای متداول
چرا سونی و وارنر چاپل از آنتروپیک شکایت کردند؟
آنها مدعیاند آنتروپیک دهها هزار اثر موسیقی دارای کپیرایت را بدون مجوز و از طریق تورنت دانلود کرده تا مدل کلود را آموزش دهد.
چه رقمی بهعنوان غرامت درخواست شده است؟
تا سقف ۱۵۰ هزار دلار برای هر اثر نقضشده، بهعلاوهی جریمهی جداگانه برای حذف اطلاعات کپیرایت؛ در مجموع رقمی که میتواند به میلیاردها دلار برسد.
آیا این اولین پروندهی کپیرایت علیه آنتروپیک است؟
خیر. پیش از این، پروندهی نویسندگان با ۱.۵ میلیارد دلار غرامت تمام شده و شرکتهای یونیورسال میوزیک، کنکورد، ABKCO، BMG و Round Hill Music هم دعاوی مشابهی مطرح کردهاند.
آنتروپیک چه پاسخی داده است؟
تا زمان انتشار این خبر، آنتروپیک واکنش رسمی نداده است.
نسخهٔ فوری این مطلب در تلگرام: اینجا بخوانید