قابلیت سلامت در چت جی پی تی از ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۶ برای همهی کاربران بزرگسال آمریکایی فعال شد و روی هر چهار پلن رایگان، گو، پلاس و پرو در دسترس است. کاربر میتواند پروندهی پزشکی بیمارستانی، دادههای اپل هلث و اطلاعات سرویسهایی مثل وان مدیکال و فانکشن هلث را به حساب خود وصل کند. اوپنایآی میگوید این دادهها برای آموزش مدلها یا هدفگذاری تبلیغات استفاده نمیشوند. اما یک نکتهی حقوقی مهم وجود دارد که کمتر دربارهاش حرف زده شده است.

لیست مطالب
۱) چه چیزی عرضه شد و برای چه کسانی؟
اوپنایآی در ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۶ اعلام کرد قابلیت سلامت در چت جی پی تی برای کاربران واردشدهی آمریکایی بالای ۱۸ سال فعال شده است. این قابلیت روی وب و نسخهی آیاواس در دسترس است و همهی پلنها، از رایگان تا پرو، آن را دریافت میکنند. یعنی برخلاف بسیاری از قابلیتهای تازه، اینبار پرداخت اشتراک شرط استفاده نیست.
نکتهی مهم این است که این عرضه یک راهاندازی از صفر نیست. قابلیت سلامت پیشتر در قالب یک برنامهی محدودتر آزمایش شده بود و نسخهی کنونی نتیجهی بازطراحی آن است. به همین دلیل بخش زیادی از تمرکز اعلامیهی رسمی روی سازوکارهای ایمنی و حریم خصوصی است، نه صرفاً معرفی امکانات.
یک محدودیت هم اعلام شده است: این قابلیت فعلاً در محیط کدنویسی کدکس در دسترس نیست و به تجربهی گفتوگویی چت جی پی تی محدود میماند.
۲) چه دادههایی را میتوان وصل کرد؟
فهرست منابع قابل اتصال چهار دسته است. نخست، اپل هلث که دادههای ساعت هوشمند و گوشی مثل خواب، ضربان قلب و فعالیت بدنی را در خود جمع میکند. دوم، پروندهی پزشکی الکترونیک بیمارستانها و مراکز درمانی پشتیبانیشده در آمریکا. سوم، سرویس درمانی وان مدیکال. و چهارم، فانکشن هلث که خدمات آزمایشهای دورهای ارائه میدهد.
معنای عملی این ترکیب را با یک مثال بهتر میتوان فهمید. تا پیش از این، اگر میخواستید دربارهی نتیجهی یک آزمایش خون از چت جی پی تی سؤال کنید، باید عددها را دستی تایپ میکردید و مدل هیچ تصویری از سابقهی شما نداشت. حالا میتواند روند تغییر همان شاخص را در چند ماه گذشته ببیند و پاسخ را در بستر تاریخچه بدهد.
البته اوپنایآی خودش هشدار داده که اطلاعات متصلشده ممکن است ناقص یا قدیمی باشند. پروندههای پزشکی همیشه بهروز نیستند و یک تصویر ناقص میتواند به نتیجهگیری ناقص منجر شود.
۳) حریم خصوصی: آنچه شرکت وعده داده است
بخش قابل توجهی از اعلامیه به سازوکارهای حفاظتی اختصاص دارد. طبق آنچه اعلام شده، همهی گفتوگوها هم در حالت ذخیره و هم هنگام انتقال رمزنگاری میشوند و دادههای سلامت متصلشده یک لایه رمزنگاری اضافی میگیرند.
مهمتر از آن، شرکت تصریح کرده که اطلاعات سلامت برای آموزش مدلهای پایه یا هدفگذاری تبلیغات استفاده نمیشود. دسترسی هم بدون اجازهی صریح کاربر ممکن نیست و اگر کاربر اتصال را قطع کند، دادهها ظرف ۳۰ روز حذف میشوند. همچنین «حافظه»ی چت جی پی تی مستقیماً از دل پروندهی پزشکی یا دادههای اپل هلث ساخته نمیشود.
در سمت کیفیت پاسخ، اوپنایآی میگوید مدلها با سناریوها و معیارهای ارزیابی تدوینشده توسط پزشکان آموزش دیدهاند و پیش از انتشار توسط پزشکان آزمایش شدهاند. معیارهای اعلامشده چهار محور دارد: دقت، ایمنی، کیفیت ارتباط و ارجاع بهموقع به متخصص.

۴) نکتهی حقوقی که کمتر گفته میشود
اینجا مهمترین بخش ماجراست. قانون HIPAA، که در آمریکا چتر حفاظتی دادههای سلامت است، فقط «نهادهای پوششدادهشده» مثل بیمارستانها و بیمهها را در بر میگیرد؛ نه اپلیکیشنهای مصرفی را. بنابراین وقتی بیمار پروندهی خود را از بیمارستان به یک سرویس مصرفی منتقل میکند، آن داده از حوزهی شمول HIPAA خارج میشود.
مرکز اطلاعات حریم خصوصی الکترونیک نسبت به همین نکته هشدار داده است. استدلال مطرحشده این است که پس از انتقال، حفاظت داده بهجای قانون فدرال، به تعهدات و سیاستهای خودِ شرکت وابسته میشود و این سیاستها میتوانند در آینده تغییر کنند.
نگرانی دومی هم مطرح شده است: در سناریوهایی مانند ادغام، خرید شرکت یا ورشکستگی، دادههای کاربران در عمل بخشی از داراییهای قابل انتقال محسوب میشوند. این نکته مختص یک شرکت نیست و به الگوی رایج در صنعت مربوط میشود.
۵) چرا این اتفاق حالا افتاد؟
سه عامل همزمان این مسیر را ممکن کردهاند. عامل اول، بلوغ استانداردهای تبادل دادهی سلامت در آمریکاست که اتصال نرمافزارهای بیرونی به پروندهی الکترونیک را سادهتر کرده است. عامل دوم، بهبود قابلیت مدلها در کار با دادههای ساختاریافته و طولانی است.
عامل سوم اما تجاری است. حوزهی سلامت یکی از پرتکرارترین موضوعات پرسش کاربران از دستیارهای هوش مصنوعی است و شرکتی که این مسیر را رسمی و ایمن کند، سهم بزرگی از تعامل روزانهی کاربران را در اختیار میگیرد. رقابت در این حوزه محدود به یک شرکت نیست و بازیگران دیگری هم در همین مسیر حرکت میکنند. برای دنبالکردن این رقابت، بخش اخبار سایت را مرور کنید.

۶) این قابلیت چه کاری میکند و چه کاری نمیکند
مهم است انتظارها را واقعبینانه تنظیم کنیم. این قابلیت یک دستیار اطلاعاتی است، نه یک پزشک. خودِ اوپنایآی هم صراحتاً نوشته که چت جی پی تی همچنان ممکن است اشتباه کند و جایگزین مراقبت و قضاوت متخصص واجد شرایط نیست.
کاری که بهخوبی انجام میدهد، ترجمهی زبان تخصصی به زبان قابل فهم، آمادهکردن فهرست پرسش برای ویزیت، و کمک به دیدن روند تغییرات در طول زمان است. کاری که نباید از آن انتظار داشت، تشخیص قطعی، تجویز دارو یا جایگزینی معاینهی بالینی است.
این تفکیک میان کمککردن و تصمیمگرفتن، دقیقاً همان مرزی است که در بحث کلیتر تواناییهای هوش مصنوعی هم مطرح است و ما در تحلیل توان و محدودیتهای واقعی هوش مصنوعی به آن پرداختهایم.
۷) برای کاربر ایرانی چه نکتهای دارد؟
نخست اینکه این قابلیت فعلاً محدود به آمریکاست و اتصال به پروندهی پزشکی خارج از آن کشور پشتیبانی نمیشود. بنابراین کاربر ایرانی نمیتواند سابقهی درمانی خود را به شکل خودکار وصل کند.
اما درس اصلی این خبر قابل انتقال است: هر دادهای که با یک سرویس ابری به اشتراک میگذارید، از چتر حفاظتی نهاد اصلی خارج میشود. اگر میخواهید از دستیار هوش مصنوعی برای پرسشهای سلامت استفاده کنید، بهتر است اطلاعات را بدون شناسههای هویتی مطرح کنید و نتیجه را همیشه با پزشک بررسی کنید.
نکتهی دوم مهارتی است: کیفیت پاسخ در چنین موضوعهایی بهشدت به کیفیت پرسش وابسته است. طرح دقیق سؤال، ذکر سن و سابقهی مرتبط و پرسیدن دربارهی «چه چیزی را باید از پزشکم بپرسم» نتیجهی بهمراتب بهتری میدهد. راهنمای گامبهگام این کار در آموزش پرامپتنویسی و مجموعهی آموزشهای چت جی پی تی در دسترس است.
۸) تصویر بزرگتر: سلامت بهعنوان میدان بعدی رقابت
ورود جدی دستیارهای عمومی به حوزهی سلامت، یک تغییر ساختاری است. تا دیروز، ابزارهای سلامت دیجیتال محصولات تخصصی و جداگانهای بودند؛ حالا همان کارکرد در دل یک دستیار روزمره قرار میگیرد که کاربر هر روز با آن حرف میزند.
این جابهجایی هم فرصت است و هم ریسک. فرصت، بهخاطر دسترسی گسترده و رایگان به اطلاعاتی که پیشتر پشت دیوار تخصص میماند. ریسک، بهخاطر تمرکز حجم عظیمی از حساسترین دادههای شخصی در دست چند شرکت. اینکه توازن این دو چگونه تنظیم شود، احتمالاً به یکی از موضوعات اصلی مقرراتگذاری سالهای پیش رو تبدیل خواهد شد.
برای کسبوکارهایی که در حوزهی سلامت فعالیت میکنند، پیام روشن است: لایهی رابط کاربری در حال جابهجایی به سمت دستیارهای عمومی است. مرور اهمیت هوش مصنوعی در کسبوکار میتواند در تنظیم راهبرد کمک کند.
۹) چه چیزی را با یک دستیار هوش مصنوعی به اشتراک نگذاریم
مستقل از اینکه از کدام سرویس استفاده میکنید، چند قاعدهی ساده ریسک را به شکل معناداری کم میکند. قاعدهی اول، حذف شناسههای هویتی است. نام کامل، کد ملی، شمارهی بیمه و نشانی دقیق تقریباً هیچوقت برای گرفتن پاسخ بهتر لازم نیستند؛ سن، جنسیت و سابقهی مرتبط کافی است.
قاعدهی دوم، تفکیک حسابهاست. اگر برای کار و امور شخصی از یک حساب واحد استفاده میکنید، احتمال درهمآمیختن دادهها و ماندگاری ناخواستهی اطلاعات بالا میرود. قاعدهی سوم، مرور دورهای تنظیمات حافظه و تاریخچه است؛ بسیاری از کاربران اصلاً نمیدانند چه چیزی در حافظهی دستیارشان ذخیره شده است.
و قاعدهی چهارم شاید مهمترین باشد: هر پاسخی که میتواند به تصمیم درمانی منجر شود، باید پیش از اجرا با یک متخصص انسانی بررسی شود. دستیار هوش مصنوعی در نقش «آمادهکنندهی پرسش» بسیار مفید است و در نقش «تصمیمگیرنده» خطرناک.
پرسشهای پرتکرار دربارهی سلامت در چت جی پی تی
آیا این قابلیت واقعاً رایگان است؟
بله، برای کاربران بزرگسال آمریکایی روی همهی پلنها از جمله پلن رایگان در دسترس است. البته محدودیتهای کلی هر پلن، مثل سقف پیام، همچنان اعمال میشود.
آیا دادههای پزشکی من برای آموزش مدل استفاده میشود؟
اوپنایآی اعلام کرده که اطلاعات سلامت متصلشده برای آموزش مدلهای پایه یا هدفگذاری تبلیغات بهکار نمیرود و پس از قطع اتصال ظرف ۳۰ روز حذف میشود.
آیا این دادهها تحت حفاظت HIPAA هستند؟
خیر. طبق تحلیل کارشناسان حریم خصوصی، وقتی پرونده از یک نهاد درمانی به یک اپلیکیشن مصرفی منتقل میشود، دیگر مشمول HIPAA نیست و حفاظت آن به سیاستهای خود شرکت وابسته میماند.
آیا خارج از آمریکا هم فعال است؟
تا این لحظه خیر. عرضه به کاربران واردشدهی آمریکایی بالای ۱۸ سال محدود شده و دربارهی گسترش جغرافیایی اعلام مشخصی منتشر نشده است.
آیا میتوانم بهجای مراجعه به پزشک از آن استفاده کنم؟
خیر. خود شرکت هم تصریح کرده که مدل ممکن است اشتباه کند و جایگزین قضاوت پزشک نیست. کاربرد درست آن، آمادهشدن برای ویزیت و فهم بهتر اطلاعات است.
